Dodatek mieszkaniowy

Dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem pieniężnym pokrywającym w części koszty utrzymania lokalu mieszkalnego.

Ubiegając się o przyznanie dodatku mieszkaniowego należy spełnić następujące warunki:

  1. posiadać tytuł prawny do zajmowanego lokalu (osoby bez tytułu prawnego mogą starać się o dodatek mieszkaniowy, jeżeli oczekują na dostarczenie przysługującego lokalu zamiennego lub socjalnego),
  2. w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku średni miesięczny dochód brutto na jednego członka gospodarstwa domowego nie może przekraczać 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym (tj. 1925,00 zł) lub 125% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym (tj. 1375,00 zł) , obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Informacja o aktualnej kwocie najniższej emerytury znajduje się w publikatorach i informacjach ZUS.
  3.  maksymalna powierzchnia użytkowa lokalu, która uprawnia do korzystania z dodatku mieszkaniowego:

dla 1 osoby do 45,50 m2

dla 2 osób  do 52,00 m2

dla 3 osób  do 58,50 m2

dla 4 osób do 71,50 m2

dla 5 osób do 84,50 m2

dla 6 osób do 91,00 m2

dla 7 osób do 97,50 m2

dla 8 osób do 104,00 m2

dla 9 osób do 110,50 m2

dla 10 osób do 117,00 m2

W przypadku, gdy w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku inwalidzkim lub osoba, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, powierzchnię normatywną powiększa się o 15 m2.

Wymagane dokumenty :

  1. wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego,
  2. deklaracja o dochodach za okres trzech ostatnich miesięcy,
  3. zaświadczenia o uzyskiwanych dochodach w trzech ostatnich miesiącach wszystkich członków gospodarstwa domowego (np. zaświadczenie o zarobkach brutto minus koszty uzyskania przychodu, odcinki wypłat renty, emerytury lub zaświadczenie ZUS itp.),
  4. zaświadczenie ze Starostwa Powiatowego w Gorlicach (przy pierwszorazowym wniosku) o powierzchni mieszkania lub domu.
  5. umowa najmu lub aneks określający aktualną wysokość czynszu (jeśli dotyczy)
  6. książeczka opłat czynszowych (jeśli dotyczy) lub zaświadczenie od właściciela budynku o terminowych wpłatach ich wysokości
  7. ostatni opłacony rachunek za energię elektryczną (w przypadku braku w lokalu centralnie ciepłej wody, centralnego ogrzewania lub gazu).
  8. Potwierdzenie wydatków na wywóz nieczystości stałych i ciekłych

Specialistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi

Pomoc w formie specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi może być przyznana osobom, które wymagają wsparcia innych osób, a rodzina nie może go zapewnić. Specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi świadczone są w miejscu zamieszkania osoby, która pomocy potrzebuje.

Specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi są szczególnym rodzajem usług specjalistycznych dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności, świadczone przez osoby posiadające kwalifikacje do wykonywania zawodu m.in. opiekunki środowiskowej, psychologa, pedagoga, logopedy, terapeuty zajęciowego, pielęgniarki, pracownika socjalnego asystenta osoby niepełnosprawnej, specjalisty w zakresie rehabilitacji medycznej, fizjoterapeuty.

Specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi świadczone są przez zatrudnione osoby posiadające kwalifikacje w domu klienta, na terenie Gminy Bobowa na podstawie pisemnej decyzji administracyjnej, poprzedzonej złożeniem kompletnego wniosku i przeprowadzeniem przez pracownika socjalnego wywiadu środowiskowego.

Zasady przyznawania specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi

Szczegółowe przepisy dotyczące m. in. rodzaju specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi i kwalifikacji osób świadczących takie usługi, warunki i tryb oraz pobieranie opłat za specjalistyczne usługi świadczone osobom z zaburzeniami psychicznymi, warunki częściowego lub całkowitego zwolnienie z opłat, określone są w rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005r. w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (Dz. U. Nr 189, poz. 1598 z późn. zm.).

Specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi mogą obejmować:

Uczenie i rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego życia, w tym zwłaszcza:

  • kształtowanie umiejętności zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych i umiejętności społecznego funkcjonowania, motywowanie do aktywności, leczenia i rehabilitacji, prowadzenie treningów umiejętności samoobsługi i umiejętności społecznych oraz wspieranie także w formie asystowania w codziennych czynnościach życiowych w szczególności takich jak:

-samoobsługa, zwłaszcza  wykonywanie czynności gospodarczych i porządkowych, w tym umiejętność utrzymania i prowadzenia domu,

-dbałość o higienę i wygląd,
-utrzymywanie kontaktów z domownikami, rówieśnikami, w miejscu nauki i pracy oraz ze społecznością lokalną,
-wspólne organizowanie i spędzanie czasu wolnego,
-korzystanie z usług różnych instytucji,

  • interwencje i pomoc w życiu w rodzinie, w tym:

-pomoc w radzeniu sobie w sytuacjach kryzysowych – poradnictwo specjalistyczne, interwencje kryzysowe, wsparcie psychologiczne, rozmowy terapeutyczne,

-ułatwienie dostępu do edukacji i kultury,

-doradztwo, koordynacja działań innych służb na rzecz rodziny, której członkiem jest osoba uzyskująca pomoc w formie specjalistycznych usług,

-kształtowanie pozytywnych relacji osoby wspieranej z osobami bliskimi,

-współpraca z rodziną – kształtowanie odpowiednich postaw wobec osoby chorującej, niepełnosprawnej,

  • pomocy w załatwianiu spraw urzędowych, w tym:

-w uzyskaniu świadczeń socjalnych,  emerytalno – rentowych,

-w wypełnieniu dokumentów urzędowych.

  • wspieranie i pomoc w uzyskaniu zatrudnienia, w tym zwłaszcza:

-w szukaniu informacji o pracy, pomoc w znalezieniu zatrudnienia lub alternatywnego zajęcia, w szczególności uczestnictwo w zajęciach warsztatów terapii zajęciowej, zakładach aktywności zawodowej, środowiskowych domach samopomocy, centrach i klubach integracji społecznej, klubach pracy,

-w kompletowaniu dokumentów potrzebnych do zatrudnienia,

-w przygotowaniu do rozmowy z pracodawcą, wspieranie i asystowanie w kontaktach z pracodawcą,

-w rozwiązywaniu problemów psychicznych wynikających z pracy lub jej braku,

  • pomoc w gospodarowaniu pieniędzmi, w tym:

-nauka planowania budżetu, asystowanie przy ponoszeniu wydatków,

-pomoc w uzyskaniu ulg w opłatach,

-zwiększanie umiejętności gospodarowania własnym budżetem oraz usamodzielnianie finansowe,

Pielęgnacja – jako wspieranie procesu leczenia w tym:

  • pomoc w dostępie do świadczeń zdrowotnych,
  • uzgadnianie i pilnowanie terminów wizyt lekarskich, badań diagnostycznych,
  • pomoc w wykupywaniu lub zamawianiu leków w aptece,
  • pilnowanie przyjmowania leków oraz obserwowanie ewentualnych skutków ubocznych ich stosowania,
  • w szczególnie uzasadnionych przypadkach zmiana opatrunków,  pomoc w użyciu środków pomocniczych i materiałów medycznych, przedmiotów ortopedycznych a także w utrzymaniu higieny,
  • pomoc w dotarciu do placówek służby zdrowia,
  • pomoc w dotarciu do placówek rehabilitacyjnych.

Rehabilitacja fizyczna i usprawnianie zaburzonych funkcji organizmu:

  • postępowanie zgodnie z zaleceniami lekarskimi lub specjalisty z zakresu rehabilitacji ruchowej lub fizjoterapii,
  • współpraca ze specjalistami w zakresie wspierania psychologiczno-pedagogicznego i edukacyjno-terapeutycznego zmierzającego do wielostronnej aktywizacji osoby korzystającej ze specjalistycznych usług.

Pomoc mieszkaniowa:

  • w uzyskaniu mieszkania ,negocjowaniu i wnoszeniu opłat,
  • w organizacji drobnych remontów, adaptacji, napraw, likwidacji barier architektonicznych,
  • kształtowanie właściwych relacji osoby uzyskującej pomoc z sąsiadami i gospodarzem domu;

Zapewnienie dzieciom i młodzieży z zaburzeniami psychicznymi dostępu do zajęć rehabilitacyjnych i rewalidacyjno-wychowawczych, w wyjątkowych przypadkach jeżeli nie mają możliwości uzyskania dostępu do zajęć, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.

Usługi specjalistyczne dla osób z zaburzeniami psychicznymi są finansowane z budżetu państwa.

Wykorzystanie własnych uprawnień, zasobów i możliwości.

Przyznając specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi należy mieć na względzie fakt, iż Ośrodek działa w oparciu o przepisy ustawy o pomocy społecznej, która jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust.1 ustawy o pomocy społecznej).

Świadczenia więc, które ustawowo zabezpieczane są w ramach innych systemów (oświata, ochrona zdrowia) nie mogą być zastępowane świadczeniami z pomocy społecznej.

Ile zapłacimy za specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi?

Ośrodek Pomocy Społecznej w Bobowej, przyznając specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi ustala ich zakres, wymiar, okres i wysokość odpłatności za świadczone usługi – w drodze decyzji administracyjnej.

Wysokość ponoszonych opłat za specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi zależy od dochodu osoby samotnej lub osoby w rodzinie, od tego czy i o ile przekroczone zostanie kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej kwoty  701,00 zł, od którego jest obliczana wysokość odpłatności. Osoby, których dochód nie przekracza tego kryterium mają świadczone usługi nieodpłatnie, natomiast osoby z wyższym dochodem ponoszą częściową lub całkowitą odpłatność zgodnie z wskaźnikiem odpłatności .

W szczególnie uzasadnionych przypadkach osoba zainteresowana może być, na jej wniosek lub na wniosek pracownika socjalnego, częściowo lub całkowicie zwolniona z ponoszenia odpłatności na czas określony (§ 6 rozporządzenie w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych), zwłaszcza ze względu na:

  1. konieczność korzystania co najmniej z dwóch rodzajów specjalistycznych usług;
  2. konieczność ponoszenia opłat za pobyt członka rodziny w domu pomocy społecznej lub ośrodku wsparcia i za pobyt członka rodziny w placówce opiekuńczo-wychowawczej, leczniczo-rehabilitacyjnej, opiekuńczo-leczniczej lub pielęgnacyjno-opiekuńczej
  3. konieczność korzystania przez więcej niż jedną osobę w rodzinie z pomocy w formie specjalistycznych usług lub usług opiekuńczych, w tym co najmniej jedną przewlekle chorą;
  4. zdarzenie losowe.

Mieszkanie chronione

Mieszkanie chronione jest świadczeniem niepieniężnym z pomocy społecznej. Pobyt w takim mieszkaniu może być przyznany osobie, która ze względu na trudną sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność albo chorobę potrzebuje wsparcia w funkcjonowaniu w codziennym życiu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki.

Zgodnie z przepisami ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, pobyt w mieszkaniu chronionym może być przyznany w szczególności: osobie z zaburzeniami psychicznymi, osobie opuszczającej rodzinę zastępczą, placówkę opiekuńczo-wychowawczą, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, zakład dla nieletnich, a także cudzoziemcowi, który uzyskał w Polsce status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą.

Mieszkanie chronione jest formą pomocy społecznej przygotowującą osoby tam przebywające, pod opieką specjalistów, do prowadzenia samodzielnego życia albo zastępującą pobyt w placówce zapewniającej całodobową opiekę. Mieszkanie chronione ma zapewniać warunki samodzielnego funkcjonowania w środowisku, w integracji ze społecznością lokalną.

Uzyskanie miejsca w mieszkaniu chronionym

Właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie z pomocy społecznej:

  • Świadczenia z pomocy społecznej są zasadniczo udzielane na wniosek osoby zainteresowanej, jej przedstawiciela ustawowego albo innej osoby, za zgodą osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego.

Przyznanie świadczenia następuje w formie decyzji administracyjnej. Decyzję administracyjną o przyznaniu lub o odmowie przyznania świadczenia wydaje się po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, mającego na celu ustalenie całości sytuacji rodzinnej, zdrowotnej, mieszkaniowej i dochodowej osoby ubiegającej się o dane świadczenie.

Pobyt w mieszkaniu chronionym ma charakter odpłatny. Opłatę za pobyt w mieszkaniu chronionym ustala podmiot kierujący w uzgodnieniu z osobą kierowaną, uwzględniając przyznany zakres usług. Osoby te nie ponoszą jednak opłat, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty kryterium dochodowego (obecnie są to odpowiednio: 701,00 zł oraz 528 zł). Rada rada gminy w drodze uchwały ustala, w zakresie zadań własnych, szczegółowe zasady ponoszenia odpłatności za pobyt w mieszkaniach chronionych.

Asystent rodziny

Asystent rodziny pracuje na dwóch ustawach:

  1. Ustawa z dnia 12.06.2011 r. o Wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
  2. Ustawa z dnia 04.11.2016 r. o Wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”

Celem pracy asystenta jest osiągnięcie przez rodzinę podstawowego poziomu stabilności życiowej, która umożliwi jej wychowywanie dzieci. Głównym zadaniem jest niedopuszczenie do oddzielenia dzieci od rodziny lub przygotowanie rodziny do jak najszybszego powrotu do niej dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej.

Asystent rodziny wykonuje następujące zadania:

  1.  opracowuje i realizuje plany pracy z rodziną we współpracy z członkami rodziny i w konsultacji z pracownikiem socjalnym (plan pracy ustala indywidualnie dla każdej rodziny)
  2.  opracowuje, we współpracy z członkami rodziny i koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej, plan pracy z rodziną, który jest skoordynowany z planem pomocy dziecku umieszczonemu w pieczy zastępczej –mając na uwadze powrót dziecka do rodziny biologicznej udziela pomocy rodzinom w poprawie ich sytuacji życiowej, w tym w zdobywaniu umiejętności prawidłowego prowadzenia gospodarstwa domowego
  3. motywuje do prawidłowego wykonywania obowiązków domowych, dbania o ład i porządek
  4. udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów socjalnych (pomaga w załatwianiu pomocy finansowej, formalności związanych ze zmianą mieszkania)
  5. udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów psychologicznych (proponuje spotkania z psychologiem, motywuje do systematycznych wizyt)
  6. udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów wychowawczych z dziećmi (motywuje do kontaktu z wychowawcami, pedagogiem szkolnym, prowadzi trening wychowawczy)
  7. wspieranie aktywności społecznej rodzin –motywuje do wspólnego spędzania czasu wolnego, informuje o organizowanych akcjach, festynach rodzinnych
  8. motywowanie członków rodzin do podnoszenia kwalifikacji zawodowych –motywuje do zarejestrowania się w PUP, uczestnictwa w proponowanych kursach, szkoleniach,
  9. udzielanie pomocy w poszukiwaniu, podejmowaniu i utrzymywaniu pracy zarobkowej (wskazuje sposoby jak można szukać pracy, pomaga pisać CV, list motywacyjny)
  10. motywowanie do udziału w zajęciach grupowych dla rodziców, mających na celu (kształtowanie prawidłowych wzorców rodzicielskich i umiejętności psychospołecznych)
  11. udzielanie wsparcia dzieciom, w szczególności poprzez udział w zajęciach psychoedukacyjnych –motywowanie rodziców do udziału ich dzieci w zajęciach na świetlicy
  12. podejmowanie działań interwencyjnych i zaradczych w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwadzieci i rodzin –natychmiastowe interwencje w rodzinie, zgłaszanie pracownikowi socjalnemu, na Policję, do Sądu
  13. prowadzenie indywidualnych konsultacji wychowawczych dla rodziców i dzieci –liczne rozmowy z asystentem rodziny
  14. prowadzenie dokumentacji dotyczącej pracy z rodziną –pisanie ocen (nie rzadziej niż co pół roku), planów pracy, opinii
  15. monitorowanie funkcjonowania rodziny po zakończeniu pracy z rodziną –bieżąca kontrola i zgłaszanie niepokojących sygnałów pracownikom socjalnym
  16. sporządzanie, na wniosek sądu, opinii o rodzinie i jej członkach;
  17. współpraca z jednostkami administracji rządowej i samorządowej, właściwymi organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami i osobami specjalizującymi się w działaniach na rzecz dziecka i rodziny –współpraca z pracownikiem socjalnym, kuratorem (społecznym, zawodowym, pedagogami, wychowawcami, psychologiem, pracownikami świetlic, Policją, Ośrodkiem Zdrowia)
  18. współpraca z zespołem interdyscyplinarnym lub grupą roboczą, o których mowa w ustawie o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie–udział asystentów w grupach roboczych dotyczących rodzin objętych asystenturą rodziny

Program „Opieka wytchnieniowa”

Burmistrz Bobowej informuje, że w Gminie Bobowa w ramach państwowego funduszu celowego pn. Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych będzie realizowany Program „Opieka wytchnieniowa”.

Program dotyczy członków rodzin i opiekunów sprawujących bezpośrednią opiekę nad dziećmi z orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, a także na osobami ze znacznym stopniem niepełnoprawności.

Celem Programu jest wsparcie członków rodzin lub opiekunów sprawujących opiekę nad osobami niepełnosprawnymi poprzez możliwość uzyskania doraźnej, czasowej pomocy w wykonywaniu obowiązków lub zapewnienie zastępstwa, dzięki któremu opiekunowie zyskują czas dla siebie.

W Gminie Bobowa „Opieka wytchnieniowa” realizowana będzie w ramach Modułu I w formie usług w miejscu zamieszkania osoby niepełnosprawnej.

Realizatorem Programu jest Ośrodek Pomocy Społecznej w Bobowej . Więcej informacji w tym zakresie można uzyskać od pracowników socjalnych w godzinach pracy tj. poniedziałek- piątek w godz. : 7.30 -15.30.

Świadczenia wychowawcze 500+

Zasady nabywania prawa do świadczenia wychowawczego.
Świadczenie wychowawcze przysługuje :

  • matce,
  • ojcu,
  • opiekunowi faktycznemu dziecka albo
  • opiekunowi prawnemu dziecka.

Świadczenie wychowawcze przysługuje :

  • obywatelom polskim,
  • cudzoziemcom zgodnie z art 1ust.2 punk 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ( Dz. U. Z 2018r poz 2094 i2399 oraz z 2019 poz. 577 i 622).

Świadczenie wychowawcze przysługuje w cyklu miesięcznym w wysokości 500,00 zł na dziecko.

Świadczenie wychowawcze przysługuje do dnia ukończenia przez dziecko18 roku życia.

W przypadku urodzenia dziecka lub ukończenia przez dziecko 18 roku życia w trakcie miesiąca wysokość świadczenia wychowawczego jest ustalana proporcjonalnie do liczby dni, w których świadczenie wychowawcze przysługuje.

Kiedy świadczenie wychowawcze nie przysługuje:

  • Świadczenie wychowawcze nie przysługuje, jeżeli:
  • dziecko pozostaje w związku małżeńskim;
  • dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej;
  • pełnoletnie dziecko ma ustalone prawo do świadczenia wychowawczego na własne dziecko;
  • członkowi rodziny przysługuje za granicą na dziecko świadczenie o podobnym charakterze do świadczenia wychowawczego, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Okres przysługiwania świadczenia wychowawczego:

Prawo do świadczenia będzie ustalane na okres 1- od 01 lipca 2019r. do 31.maja.2021r.

Wnioski w formie papierowej na kolejny okres zasiłkowy tj: 2019/2020 będzie można składać od dnia 01-08-2019 roku, natomiast w formie elektronicznej od 01-07-2019 roku.

  1. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na kolejny okres złoży wniosek wraz z dokumentami do dnia 31 sierpnia 2019r, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata tego świadczenia  następuje do dnia 31 października tego roku.
  2. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na kolejny okres złoży wniosek wraz z dokumentami w okresie od dnia 1 września 2019 do dnia 30 września2019, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata świadczenia przysługującego,następuje do dnia 30 listopada tego roku.
  3. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na okres, o którym mowa w art.7 ust. 2, złoży wniosek wraz z wymaganiami dokumentami w okresie od dnia 1 października 2019 r., ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia  31 grudnia 2019 r.
  4. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na okres, o którym mowa w art7 ust. 2, złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 30 listopada 2019 r., ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia 31 stycznia 2020 r.
  5. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na okres, o którym mowa w art.7 ust 2,złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie do dnia 1 grudnia 2019 r. do dnia 31 stycznia 2020 r., ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia 29 lutego 2020r.

Jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego uzależnionego od niepełnosprawności, prawo to ustala się, począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności
lub stopnia niepełnosprawności.

W przypadku gdy prawo do świadczenia wychowawczego uzależnione jest od niepełnosprawności dziecka, prawo do świadczenia wychowawczego ustala się na okres, o którym mowa powyżej, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W tym przypadku prawo do świadczenia wychowawczego ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia, nie dłużej jednak niż do końca okresu zasiłkowego.

Formy złożenia wniosku o świadczenie wychowawcze:

  • w formie papierowej – osobiście w gminnym ośrodku Pomocy Społecznej w Bobowej od poniedziałku do piątku w godz. 7:30 do 17:30
  • drogą elektroniczną za pomocą systemu teleinformatycznego:.
  1. utworzonego przez ministra właściwego do spraw rodziny,
  2. udostępnionego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
  3. banków krajowych świadczących usługi drogą elektroniczną spełniających wymogi określone w informacji zamieszczonej na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw rodziny po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji,
  4. wskazanego w informacji, o której mowa w pkt.3

W przypadku cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia z okolicznościami, o których mowa w art. 127 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach:

  • kartę pobytu

W przypadku cudzoziemca posiadającego kartę pobytu z adnotacją „dostęp do rynku pracy”:

  • kartę pobytu i decyzję o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy

W przypadku opiekuna faktycznego:

  • odpis prawomocnego postanowienia sądu orzekającego przysposobienie lub zaświadczenie sądu opiekuńczego lub ośrodka adopcyjnego o prowadzonym postępowaniu sądowym w sprawie o przysposobienie dziecka

W przypadku opiekuna prawnego:

  • orzeczenie sądu o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka

W przypadku, gdy osoba ubiegająca się, członek rodziny osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze lub rodzic dziecka na które wnioskowane jest świadczenie wychowawcze pracuje poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego:

  • dokument potwierdzający okres zatrudnienia za granicą,
  • oświadczenie dotyczące okresu zatrudnienia za granicą

Wymagane dokumenty w przypadku ubiegania się o świadczenie wychowawcze na drugie i kolejne dziecko:

  • wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego

W przypadku cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia z okolicznościami, o których mowa w art. 127 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach:

  • kartę pobytu

W przypadku cudzoziemca posiadającego kartę pobytu z adnotacją „dostęp do rynku pracy”:

  • kartę pobytu i decyzję o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy

W przypadku osoby samotnie wychowującej dziecko:

  • odpis prawomocnego orzeczenia sądu orzekającego rozwód lub separację albo odpis zupełny lub skrócony aktu zgonu małżonka lub rodzica dziecka

W przypadku opiekuna faktycznego:

  • odpis prawomocnego postanowienia sądu orzekającego przysposobienie lub zaświadczenie sądu opiekuńczego lub ośrodka adopcyjnego o prowadzonym postępowaniu sądowym w sprawie o przysposobienie dziecka

W przypadku opiekuna prawnego:

  • orzeczenie sądu o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka

W przypadku, gdy osoba ubiegająca się, członek rodziny osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze lub rodzic dziecka na które wnioskowane jest świadczenie wychowawcze pracuje poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego:

  • dokument potwierdzający okres zatrudnienia za granicą,
  • oświadczenie dotyczące okresu zatrudnienia za granicą.

Fundusz Alimentacyjny

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przyznawane są na warunkach określonych w ustawie z dnia  7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j.: Dz. U z 2018 r. poz. 544, z późn.zm.).

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują:

  1.   obywatelom polskim;
  2. .   cudzoziemcom:
  • jeżeli wynika to z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów dwustronnych o zabezpieczeniu społecznym,
  • przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej oraz zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 186 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650oraz z 2014 r. poz. 463 i 1004),
  • przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej,

jeżeli osoby te zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres świadczeniowy, w którym otrzymują świadczenia z funduszu alimentacyjnego, chyba że  dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują w wysokości bieżąco ustalonych alimentów, jednakże nie wyższej niż 500 zł miesięcznie.

Przyznanie prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego uzależnione jest od spełnienia kryterium dochodowego. Świadczenia te przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 800zł.

Do świadczenia z funduszu alimentacyjnego ma prawo osoba uprawniona do alimentów od rodzica na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, jeżeli egzekucja okazała się bezskuteczna.

Bezskuteczność egzekucji w rozumieniu ww. ustawy oznacza egzekucję, w wyniku której w okresie ostatnich dwóch miesięcy nie wyegzekwowano pełnej należności z tytułu zaległych i bieżących zobowiązań alimentacyjnych.

Za bezskuteczną egzekucję uważa się również niemożność wszczęcia lub prowadzenia egzekucji alimentów przeciwko dłużnikowi alimentacyjnemu przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności z powodu:

  • braku podstawy prawnej do pojęcia czynności zmierzających do wykonania tytułu wykonawczego w miejscu zamieszkania dłużnika,
  •       braku możliwości wskazania przez osobę uprawnioną miejsca zamieszkania dłużnika alimentacyjnego za granicą.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności – bezterminowo.

Zmiany w wysokości świadczeń z funduszu alimentacyjnego na skutek zmiany wysokości zasądzonych alimentów dokonuje się po wpływie tytułu wykonawczego do komornika sądowego prowadzącego postępowanie egzekucyjne od miesiąca, w którym nastąpiła zmiana wysokości zasądzonych alimentów.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego nie przysługują, jeżeli osoba uprawniona:

  • została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie lub w pieczy zastępczej;
  • zawarła związek małżeński.

Informacje fundusz Alimentacyjny MRPiPS

Świadczenie „Dobry Start”

Program „Dobry Start” to 300 zł jednorazowego wsparcia dla wszystkich uczniów rozpoczynających rok szkolny.

Rodziny otrzymają wsparcie bez względu na dochód.

Dla kogo wsparcie?

Świadczenie dobry start przysługuje raz w roku na rozpoczynające rok szkolny dzieci do ukończenia 20 roku życia. Dzieci niepełnosprawne uczące się w szkole otrzymają je do ukończenia przez nie 24 roku życia.

Ważne!

  • Świadczenie dobry start przysługuje wyłącznie dzieciom uczącym się w szkole  (a szkoła  w rozumieniu przepisów rozporządzenia oznacza szkołę podstawową, dotychczasowe gimnazjum, szkołę ponadpodstawową i dotychczasową szkołę ponadgimnazjalną, szkołę policealną i szkołę dla dorosłych, szkołę artystyczną, w której jest realizowany obowiązek szkolny lub nauki, a także młodzieżowy ośrodek socjoterapii, specjalny ośrodek szkolno – wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy, ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy.
  • Program nie obejmuje dzieci realizujących przygotowanie przedszkolne ani w przedszkolu, ani w tzw. „zerówce” prowadzonej w szkole.
  • Świadczenie dobry start nie podlega unijnej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Oznacza to, że gmina ustala prawo do  świadczenia dobry start samodzielnie i nie przekazuje wniosku  do wojewody, nawet jeśli jeden z rodziców dziecka przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej – w państwie Unii Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w Szwajcarii.

Jak otrzymać świadczenie dobry start?

Aby otrzymać wsparcie, należy złożyć wniosek. Może to zrobić mama lub tata dziecka, opiekun prawny lub opiekun faktyczny dziecka, a w przypadku dzieci przebywających w pieczy zastępczej – rodzic zastępczy, osoba prowadząca rodzinny dom dziecka lub dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej.

Kiedy złożyć wniosek?

Wniosek podobnie jak wnioski o świadczenie wychowawcze z programu „Rodzina 500+” będzie można składać już od 1 lipca online przez stronę Ministerstwa Rodziny – empatia.mrpips.gov.pl – oraz przez bankowość elektroniczną, a od 1 sierpnia drogą tradycyjną (papierową).

Ważne! Wniosek należy złożyć do 30 listopada.

Kiedy rodzina otrzyma wsparcie?

W przypadku wniosków złożonych w lipcu i sierpniu, rodziny wyprawkę otrzymają nie później niż 30 września. W przypadku wniosków złożonych w kolejnych miesiącach gminy będą miały maksymalnie 2 miesiące od dnia złożenia wniosku na jego rozpatrzenie i wypłatę świadczenia. Złożenie wniosku o świadczenie dobry start w lipcu i sierpniu to gwarancja wypłaty świadczenia nie później niż do 30 września.

Świadczenie rodzicielskie

Kto może otrzymać świadczenie rodzicielskie?

Świadczenie rodzicielskie przysługuje:

  • matce,
  • ojcu (w przypadku wykorzystania świadczenia rodzicielskiego przez matkę przez okres co najmniej 14  tygodni),
  • opiekunowi faktycznemu dziecka (oznacza to osobę faktycznie opiekującą się dzieckiem, jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu rodzinnego o przysposobienie dziecka) w przypadku objęcia opieką dziecka do ukończenia przez dziecko 7 roku życia,
  • rodzinie zastępczej (z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej) w przypadku objęcia opieką dziecka do ukończenia przez dziecko 7 roku życia.

Termin składania wniosków:

Wniosek o wypłatę świadczenia składa się w terminie 3 miesięcy od dnia narodzin dziecka, a w przypadku gdy wniosek dotyczy dziecka  przysposobionego od miesiąca objęcia dziecka opieką. W przypadku złożenia wniosku po terminie prawo do świadczenia rodzicielskiego ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek.

Wysokość świadczenia

Świadczenie rodzicielskie przysługuje w wysokości 1.000 zł miesięcznie.

W przypadku, gdy kobieta urodzi dziecko w okresie  pobierania zasiłku dla bezrobotnych lub w ciągu miesiąca po jego zakończeniu świadczenie rodzicielskie przysługuje w wysokości różnicy między kwotą świadczenia rodzicielskiego a kwotą pobieranego zasiłku dla bezrobotnych pomniejszonego o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Kryterium dochodowe:

Brak kryterium dochodowego

Okres przysługiwania świadczenia rodzicielskiego

  • 52 tygodni – w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie, przysposobienia jednego dziecka lub objęcia opieką jednego dziecka;
  • 65 tygodni – w przypadku urodzenia dwojga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia dwojga dzieci lub objęcia opieką dwojga dzieci;
  • 67 tygodni – w przypadku urodzenia trojga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia trojga dzieci lub objęcia opieką trojga dzieci;
  • 69 tygodni – w przypadku urodzenia czworga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia czworga dzieci lub objęcia opieką czworga dzieci;
  • 71 tygodni – w przypadku urodzenia pięciorga i więcej dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia pięciorga i więcej dzieci lub objęcia opieką pięciorga i więcej dzieci.

Świadczenie rodzicielskie nie przysługuje jeśli:

  • co najmniej jeden z rodziców dziecka lub osoba sprawująca opiekę otrzymują zasiłek macierzyński lub uposażenie za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, okres dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub okres urlopu rodzicielskiego;
  • dziecko zostało umieszczone w pieczy zastępczej – w przypadku osób, które przysposobiły dziecko lub są opiekunami faktycznymi dziecka
  • jeden z rodziców dziecka lub opiekun fatyczny dziecka  nie sprawują lub zaprzestali sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, w tym w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej, które uniemożliwiają sprawowanie tej opieki;
  • w związku z wychowywaniem tego samego dziecka lub w związku z opieką nad tym samym dzieckiem jest już ustalone prawo do świadczenia rodzicielskiego, dodatku do zasiłku rodzinnego z tyłu korzystania z opieki nad dzieckiem w trakcie trwania urlopu wychowawczego, świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub zasiłku dla opiekun
  • przysługuje za granicą świadczenie o podobnym charakterze do świadczenia  rodzicielskiego, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej

Szczegółowe informacje na  MRPiPS

Zasiłek dla opiekuna

Kto może otrzymać zasiłek dla opiekuna?

  1. Zasiłek dla opiekuna przysługuje osobie, której prawo prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasło z mocy prawa na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dziennik Ustaw pozycja 1548 oraz z 2013 roku pozycja 1557) z dniem 1 lipca 2013 r.
  2. Zasiłek dla opiekuna przysługuje:
  • za okresy od dnia 1 lipca 2013 r. do 14 maja 2014r., w których osoba spełniała warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 roku (Dziennik Ustaw  z 2006 roku, numer 139, pozycja 992, z późniejszymi zmianami)
  • od 15 maja 2014r., jeżeli osoba spełnia warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 roku
  • Zasiłek dla opiekuna za okres od dnia 15 maja 2014r. przyznaje się w oparciu o rodziny wywiad środowiskowy.

Jeśli o specjalny zasiłek opiekuńczy ubiegają się osoby, którym w okresie od dnia 31 grudnia 2012 roku do dnia 30 czerwca 2013 roku wygasły decyzje przyznające prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z powodu upływu terminu ważności orzeczenia o stopniu niepełnosprawności:

  • prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługuje także w przypadku, gdy osoby te nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej od dnia wejścia w życie ustawy do 31 grudnia 2014 roku

Wysokość zasiłku dla opiekunów

  • Zasiłku dla opiekunów przysługuje w kwocie 620 zł miesięcznie
  • Zasiłek dla opiekuna za niepełne miesiące kalendarzowe wypłaca się w wysokości 1/30 zasiłku miesięcznego za każdy dzień.
  • Kwotę dodatku przysługującą za niepełny miesiąc zaokrągla się do 10 groszy w górę.

BRAK KRYTERIUM DOCHODOWEGO

Jak przyznawany jest zasiłek dla opiekunów?

Zasiłek dla opiekunów przyznaje się na czas nieokreślony, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane nas czas określony, wówczas prawo do zasiłku ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia. W przypadku upływu terminu, na który została wydana decyzja, w związku z utratą ważności orzeczenia o stopniu niepełnosprawności prawo do zasiłku dla opiekuna ustala się na wniosek.

Zasiłek dla opiekuna nie przysługuje, jeśli:

Osoba sprawująca opiekę:

  • ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego,
  • osobie ubiegającej się o zasiłek dla opiekuna zostało ustalone prawo  ustalone   do specjalnego zasiłku opiekuńczego lub świadczenia pielęgnacyjnego lub

Osoba wymagająca opieki:

  • pozostaje w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności
  • na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do wcześniejszej emerytury;
  • członek rodziny osoby sprawującej opiekę ma ustalone prawo do dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego do zasiłku rodzinnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub świadczenia pielęgnacyjnego;
  • na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego do zasiłku rodzinnego, prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego lub prawo do świadczenia pielęgnacyjnego;
  • na osobę wymagającą opieki inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Wnioskodawca może jednocześnie ubiegać się o objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym siebie oraz członków swojej rodziny. Zgodnie z artykułem 67 ustęp 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych osoba podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu ma obowiązek zgłoszenia do Narodowego Funduszu Zdrowia członków rodziny, jeśli nie podlegają oni ubezpieczeniu zdrowotnemu z innego tytułu. Wnioskodawca może także ubiegać się o ubezpieczenie emerytalno-rentowe, z tytułu sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną.